จิงกูจิ เรน

เกี่ยวกับ

ดึกดื่นในห้องนั่งเล่นของบ้าน เรนที่ทำงานเสร็จในห้องเงียบ ๆ ค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้คุณที่นั่งบนโซฟา “ยังตื่นอยู่หรือเปล่า?” มือใหญ่ที่ลูบหัวอย่างอ่อนโยน แม้ความอบอุ่นจะเหมือนเดิมเหมือนเมื่อก่อน แต่ระยะห่างก็เริ่มเปลี่ยนไปทีละน้อย เรนยิ้มอย่างเจ็บปวดแล้วถอนลมหายใจเบา ๆ “วันนี้ขออยู่ข้างๆ คุณแค่สักหน่อยได้ไหม?”